My last and worst dissociation experience: Be careful.

[thoughts_of_a_teen...]

Hello, I am 55 y/o with 13 years experience who has just joined this site and I feel very good about writing my first report on this site and I wish you all to experience this feeling. Drugs I tried: Methamphetamine; Tramadol; Nicotine; Benzodiazepines; DXM; Datura; Pregabalin and many more. -------------------------------------- This is my report on 750 mg of DXM:
وزن: ۵۵ سال سن: ۱۳ سال و بسیار باتجربه به خصوص در DX ۰۰:۰۰ ۷۵۰ میلی‌گرم DXM استفاده شد ۰۰:۲۰: کمی عصبی بودم چون با اینکه بارها از آن استفاده کرده بودم، دوز مصرفی‌ام هرگز به این اندازه بالا نبود، بنابراین ۴۰۰ میلی‌گرم ایبوپروفن مصرف کردم تا از عوارض جانبی DXM جلوگیری کنم. ۰۰:۳۰: در اتاقم هستم و به طرز عجیبی به نور حساس شده‌ام، بنابراین چراغ را خاموش کردم. در آن لحظه اثرات معمول دارو شروع شده بود. ناگهان در اتاق تاریکم، چیزی شبیه انگل دیدم و گاهی اوقات یک توده کوچک روی دیوار تشکیل می‌شد که بسیار شدیدتر از دفعات قبلی بود که DXM مصرف کرده بودم. این توده و از هم پاشیدگی معمول آنقدر شدید شد که از اتاقم بیرون آمدم و با سرخ شدن صورتم، مادرم به من گفت: صورتت خیلی قرمز و عجیب است. وقتی این را شنیدم ترسیدم و به اتاق برگشتم. ۱:۳۰: بینایی‌ام آنقدر تار بود که همه چیز سیاه و سفید به نظر می‌رسید. در آن لحظه دیوانه شدم و کنترلم را از دست دادم. در همان حالت به مادرم فریاد زدم که دارم به دستشویی می‌روم (نمی‌دانم ورا این کار را کرده است یا نه) و طبق چیزی خیلی مبهم که یادم می‌آید، به دستشویی رفتم و حالت تهوع داشتم، به دستشویی رفتم و فقط یک چیز را به یاد دارم: دیگر هیچ چیزی را حس نمی‌کردم، فقط رنگ‌های عجیبی می‌دیدم و در چیزی شبیه به دنیای دیگری بودم و مغزم اصلاً هیچ ارتباطی با این دنیا نداشت زیرا تمام ورودی‌های حسی من توسط دارو مسدود شده بود. صحنه وحشتناک بعدی که به یاد دارم این است که روی کف آشپزخانه از خواب بیدار شدم و مادرم چندین بار مرا لگد زد تا بیدار شوم. وقتی به هوش آمدم، گفت: من خیلی احمق بودم، فکر نمی‌کردم خودکشی کنی و فکر کردم قرص زیادی خورده‌ام و دارم چرت می‌زنم. سپس مرا به بیمارستان بردند و چند روز آنجا ماندم و با حال بد به خانه آمدم. حالا چند ماهه که حتی اجازه نمی‌دن به گوشی دست بزنم یا بیشتر از سی ثانیه تو دستشویی بمونم و کلی قانون دیگه هم دارن... بذار خودم بهت بگم: حتی تا چند هفته بعد از اون تجربه بد، وقتی خمیازه می‌کشیدم بالا می‌آوردم مغزم هم خیلی مریض بود و به خاطر این اشتباه خیلی ضعیف شده بود. خیلی خوب بود که اون تجربه آخرین تجربه من با DXM بود-----------------اینم تموم شد. خداحافظ، بعداً می‌بینمت.

 

[thoughts_of_a_teen...]

اگر این مطلب از نظر گرامری کمی غلط است، عذرخواهی می‌کنم.

 

[Cheshire_Kat]

Translation thanks to Google
55 years of age: 13 years and very experienced, especially in DX 00: ۷۰۰ ۷۵۰ mg DXM ۰:۲۰: I was a little nervous because although I had used it many times, my dose was never high, so I took 400 mg of ibuprofen to avoid the side effects of D. ۰۰:۳۰: I'm in my room and I'm strangely sensitive to light, so I turned off the light. At that moment, the usual effects of the drug had begun. Suddenly, in my dark room, I saw something like a parasite, and sometimes a small lump was formed on the wall, which was much more intense than I had ever taken DXM. This common lump and disintegration became so intense that I came out of my room, and with my face blushed, my mother said to me, "Your face is so red and strange." When I heard this, I was scared and I went back to the room. ۱:۳۰: My vision was so blurry that everything looked black and white. At that moment I went crazy and lost control. In the same way, I shouted to my mother that I was going to the bathroom (I don't know if Vera did this) and, according to something very vague, I went to the bathroom and I was nauseous, I went to the bathroom and I only remember one thing: I could not feel anything anymore, I only saw strange colors and I was in something like another world, and my brain had nothing to do with this world at all because all my sensory inputs were blocked by medicine. The next terrible scene I remember is that I woke up on the kitchen floor and my mother kicked me several times to wake up. When I woke up, he said, “I was so stupid, I didn’t think you would commit suicide, and I thought I had too many pills and I was taking a nap. Then they took me to the hospital and stayed there for a few days, and I came home in a bad mood. Now, for months, they won't even let me touch the phone or stay in the bathroom for more than thirty seconds, and they have a lot of other rules. Let me tell you myself: even after that bad experience, I brought it up when I yawned My brain was very sick and because of this mistake, it was very weak. It was so good that that experience was my last experience with DXM ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------